Y r u so Generous, frank & Angry ??

Dear Sweety Pie,

 I liked you since i was doing my schoolings, from the day i heard from my father that he likes u as his daughter in law that liking in me greatly converted into love and all of a sudden i started to love you.
soon last year i heard that you have come home for the festival i was so glad to hear  and was merrily came to see you.
 remember the day ?? my self with my frd going out and i encountered u just in front. i really liked your eyes very much on spot. the catching eyes i never seen before. i loved those and the smile that was on your lips. i was flooded with the desire to talk to you, literally.

soon that came to mind i called you on that day night, at 9 o clock about thrice. and u didnt pick i was tensed for a minute. and thought u were a sleep and stopped. the very next day i got your phone call i loved it very much. bcz i was humbly waiting for your call overnight. i didnt know what r feelings, i didnt know how it feels when u get a chance to talk to ur loved once n how it feels. the day it happened i was drowned.

Soon after a month we met, we chatted over phone, called often, n everything was messed up. truly i never thought i would be facing that situation of dilemma and having u with. Sorry dear, i was in very much danger in all sides i just wanted express my tension in the form of anger and it came out like acid. i never thought it would be so rash. i please u to forgive me once ? Love is about forgiving. u asked me about love ?? love is forgiving.

i have never seen any one so frank dear, no one so dared to talk to me so frank so far, you were so truthful to me always. i liked the way you are. i am eagerly waiting for your voice to hear. where r u ? when will you be back ?? remember this, even if you like or not. i liked you from past 10 years. i might have hurted u in my worst times. it never repeat i promise. come home baby, come to me please... 

Ur lyf may change after reading dis !!

When things in your life seem, almost too much to handle, When 24 Hours in a day is not enough,

Remember the mayonnaise jar and 2 cups of coffee.

  A professor stood before his philosophy class And had some items in front of him. When the class began, wordlessly, He picked up a very large and empty mayonnaise jar and proceeded to fill it with golf balls. He then asked the students, if the jar was full. They agreed that it was.

  The professor then picked up a box of pebbles and poured

them into the jar. He shook the jar lightly.The pebbles rolled into the open Areas between the golf balls.He then asked the students again if the jar was full. They agreed it was.

The professor next picked up a box of sand and poured it into the jar.Of course, the sand filled up everything else.He asked once more if the jar was full. The students responded with a unanimous 'yes.'

The professor then produced two cups of coffee from under the table and poured the entire

contents into the jar, effectively filling the empty space between the sand. The students laughed.

'Now,' said the professor, as the laughter subsided,'I want you to recognize that this jar represents your life.

The golf balls are the important things - family,children, health, Friends, and Favorite passions –

Things that if everything else was lost and only they remained, Your life would still be full.

The pebbles are the other things that matter like your job, house, and car.

The sand is everything else --The small stuff. 'If you put the sand into the jar first,' He continued,

'there is no room for the pebbles or the golf balls. The same goes for life.

If you spend all your time and energy on the small stuff, You will never have room for the things that are important to you.

So...

Pay attention to the things that are critical to your happiness. Play With your children. Take time to get medical checkups. Take your partner out to dinner. There will always be time to clean the house and fix the disposal. 'Take care of the golf balls first -- The things that really matter.

Set your priorities. The rest is just sand.'

One of the students raised her hand and inquired what the coffee represented. The professor smiled.

'I'm glad you asked'. It just goes to show you that no matter how full your life may seem,

there's always room for a couple of cups of coffee with a friend.' Please share this with other "Golf Balls"

I just did......

ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ??? ನಿರುದ್ಯೋಗ!!

ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ !! ಅಂದೊಂದಿತ್ತು ಕಾಲ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ, ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಎಂದರೆ ಅದೆಸ್ಟು ಗೌರವ; ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಗೆ  ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಎಂದರೆ ನೆನೆಪಾಗುತಿದ್ದದು ನಾಲ್ಕು ಮತ್ತು ಐದಂಕಿ ಸಂಬಳ. ಅದೆಸ್ಟೊ ವಧುಗಳು ಇಂಜಿನಿಯರ್ ವರನ್ನನ್ನೇ ಮಧುವೆ ಹಾಗುತ್ತೇನೆಂದು ಹಠಹಿಡಿದಿದ್ದು ಇದೆ. ಅದೇ ಇಂದು ಮನೆಗೆ ಒಬ್ಬ ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅದ್ರಲ್ಲಿ ೯೦%  ನಿರುದ್ಯೋಗಿಗಳು!!!

ಇಂದಿನ ನಮ್ಮ ಯುವಜನತೆಯ ಪರಿಸ್ಹಿತಿಗೆ ಯಾರನ್ನು ಕಾರಣರನ್ನಾಗಿಸಬೇಕು ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ದುಡ್ಡಿನ ಆಸೆಗೊ ಇಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳ ಜೀವನ ಸುಖಮಯವಾಗಿರಲಿ ಎಂಬ ಕಾಳಜಿಗೊ ನಮ್ಮ ಪೋಷಕರು ಹಿಂಡು ಹಿಂಡಾಗಿ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು  ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಎಂಬ ತಾಂತ್ರಿಕ ವೃತ್ತಿಪರ ಪದವಿಗಳಿಗೆ ಸೇರಿಸಿದ್ದೋ ಸೇರಿಸಿದ್ದು. ಇವತ್ತು ೧.೫ ಮಿಲ್ಲಿಅನ್ ಅಂದರೆ ೧೫ ಲಕ್ಷ  ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಗಳು  ಪ್ರತೀ ವರ್ಷ ತೇರ್ಗಡೆಹೊಂದಿ ಉದ್ಯೋಗಹರಸಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಮನದಾಳದ ಬಯಕೆಯನ್ನು ಸೊಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದ ಎಸ್ಟೊಮಂದಿ ವ್ಯವಹಾರಸ್ತರು  ಒಂದರ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಯೆಂಬಂತೆ ಸರಿ ಸುಮಾರು ೪೦೦೦ ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಕಾಲೇಜುಗಳನ್ನು ತೆರದೇ ಬಿಟ್ಟರು !! ೨೦೦೫ ರ"ದಿ ನೊಲೆಡ್ಗ್ ಕಮಿಸ್ಸನ್ ಆಫ಼್ ಇಂಡಿಯ" ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ ೨೦೧೫ ರ ವೇಳೆಗೆ ೧೫೦೦ ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿಗಳು ನಮ್ಮ ಯುವಜನತೆಯ ವಿದ್ಯಾಬ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದು ಇಂದು ೨೦೧೬ ರಲ್ಲಿ ೪೦೦೦ ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಕಾಲೇಜುಗಳು !!!

List of Institutions according to States of India

ಪ್ರತೀ ವರ್ಷ ೧೫,೦೦,೦೦೦ ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಗಳು ಹೊರಗಡೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಒಮ್ಮೆ ಯೋಚಿಸಿ ಡಿಪ್ಲೋಮ, ಐಟಿಐ ಮಾಡಿದವರನ್ನು ಇವರ ಜೊತೆ ಸೇರಿಸಿದರೆ???!! ೨೦೧೨ ರ "ನ್ಯಾಷನಲ್ ಎಂಪ್ಲೋಯ್ ಮೆಂಟ್ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಶೇಕಡ ೮೩ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವೃತ್ತಿಪರ ಪದವೀದರರು ಅಯೋಗ್ಯರೆಂದು. ಇದಕ್ಕೆ ದೂರುವುದು ಯಾರನ್ನು ?? ಖಂಡಿತವಾಗಿಯು ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಶಿಕ್ಷಣಾಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು. ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಲಿ ೨ನೇ ಪದವಿ ಪೂರ್ವ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ತೇರ್ಗಡೆಯಾಗದ ಅಯೋಗ್ಯರಿಗೂ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಮಾಡುವ ಅವಕಾಶ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾದರು ಯಾರು ??? ಇವರೇ ಅಲ್ಲವೇ ?? ನಮ್ಮ ದೇಶ ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತಿರುವ  ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಚೀನ ಮತ್ತು ಅಮೇರಿಕಗಳಿಂದ ಉತ್ಪಾದನೆಯಾಗುತ್ತಿರುವವರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು. ನೂಲಿನಂತೆ ಸೀರೆ ಎಂಬಂತೆ ಇವರಿಗೆ ಪಾಠ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಯಾರು ಗೊತ್ತೇ?? ಅದೋ ನೋಡಿ ಅತೀ ಕಡಿಮೆ ಅಂಕದಲ್ಲಿ ತೇರ್ಗಡೆಯಾಗಿ ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರಲ್ಲ ಅವರೇ. ಇಸ್ಟೊಂದು ಕಾಲೇಜುಗಳಿಗೆ ಪರವಾನಿಗೆ ನೀಡುವುದಕ್ಕೆ ಯಾವುದಾದರು ಮಾನದಂಡ ಇರಬೇಕಲ್ಲವೇ ?? ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಗಾಳಿಗೆ ತೂರಿಬಿಡಲು ಯಾರು ಕಾರಣ ??




ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ ಹೊದರೆ ಬೇರೆಯವರ ಮೇಲೆ ಬೆಟ್ಟು ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ ಹೊರೆತು ಯಾರೊಬ್ಬರು ಹೊಣೆ ಹೊರಲು ಸಿದ್ಧರಿಲ್ಲ. ಈ ಪರಿಸ್ತಿತಿಯಲ್ಲಿ ಏನುಮಾಡಬೆಕೆಂದು ಯೋಚಿಸಿದರೆ, ಇಂದಿನಿಂದಾದರು ಯೋಗ್ಯರಿಗಸ್ಟೇ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವೃತ್ತಿಪರ ಸೀಟುಗಳನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ಮತ್ತ್ಯಾವುದೇ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಪರವಾನಿಗೆ ನೀಡಬಾರದು. ಯಾವ ಯಾವ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಿರುವ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಗಾಳಿಗೆ ತೂರಿದ್ದರೋ ಅಂತವರ ಪರವಾನಿಗೆ ರದ್ದು ಮಾದಬೇಕು. ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕರು ಮತ್ತು ಪೊಷಕರು ಸ್ವಲ್ಪ ಯೋಚಿಸಿ ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯ ನಿರ್ಧರಿಸುವುದು ಸೂಕ್ತವಲ್ಲವೇ??

Its Angel's Birthday !!!

On this very Sunday on 1993 January 17th  an angel from the sky wished to take a birth on this motherly Earth as a beautiful pretty girl. She was so cute with that silky soft skin & that catchy, lovely voice. Happy birthday Dear. 

It has been an year !! i could not get a chance last year to wish this lovely angel an happy birthday on her best day. sorry cute little pie. Be the best in the world, stay happy forever, i wish all the good things in the world let embrace you with love & care.

I could see those charming eyes expressing care & feelings, those rosy lips and petal soft covering on it. May the god let the smile to dance on your lips always. That voice i could guess even with few decimals, that voice which wishes good to all always. I wish let that voice would feel lot of surprises and happiness. Could see those flushy cheeks !! let them glow for ever and give her the best memorable moments. let her stay happy forever let her smile always.

There were days with cries, days with laughter and  happiness stayed happily with us. i wish to see the glad days to come. i wish & hope i stay there with you forever. Hell or heaven certainly will be there for you. Miss you hell lot kothi.

One Man Army behind "Jai Hind"

  "eÉÊ »Azï" ºÉýPÉÆlÖªÀgÀÄ

  d£ÀªÀj 23 ¸À«Äæ¸ÀÄwÛzÉ !! EzÉÆ £ÀªÀÄä zÉñÀªÀ£ÀÄß zÁ¸Àå¢AzÀ ªÀÄÄQÛUÉƽ¸À®Ä KPÁAV AiÀiÁV vÀ£ÀßzÉà DzÀ ¹zÁÝAxÀzÀ ªÀÄÆ®PÀ ¨sÁgÀvÀ ªÀiÁvÉAiÀÄ ¥ÁzÀ vÉƼÉzÀÄ AiÀıÀ¹éAiÀiÁzÀ bÀ®zÀAPÀªÀÄ®è d¤¹zÀ ¢ªÀ¸À. vÀ£Àß 5 £Éà ªÀAiÀĹì£À¯Éèà ±Á¯É ¸ÉÃjzÀ PÀĪÀgÀ ªÉÄnæPÀÄå¯ÉñÀ£ï ¥ÀjÃPÉëAiÀÄ°è ºÉZÀÄÑ CAPÀUÀ¼À£ÀÄß UÀಳಿ¹ ªÉÆzÀ®Ä §AzÀ ZÀxÀÄgÀ, vÁ¬Ä ¨sÁgÀvÀ ªÀiÁvÉAiÀÄ ¥ÀÅvÀæ,  ¸Áé«Ä «ªÉÃPÁ£ÀAzÀgÀ£ÀÄß vÀ£ÉßzÉAiÀÄ°èj¹, ¥ÀÇf¹zÀ zÀÈqÀ ¤±É×AiÀÄ «ÃgÁUÀætÂ, «zÉòAiÀÄgÀ ¸ÀºÁAiÀÄ¢AzÀ vÀ£Àß zÉñÀzÀ°è£À «zÉòAiÀÄgÀ£ÀÄß ºÉÆqÉzÉÆÃr¸À®Ä vÀAvÀæ gÀƦ¹zÀ ZÁuÁPÀë.  ªÀµÀðPÉÌ MªÉÄäAiÀiÁzÀgÀÄ CªÀgÀ£ÀÄß ¸Àäj¸ÉÆtªÉ ??!! §¤ß £ÀªÀÄä £ÉÃvÁf  ¸ÀĨsÁ±ï ZÀAzÀæ ¨ÉÆøïgÀ §UÉÎ w½zÀÄ CªÀgÀ fêÀ£À ¥ÁoÀUÀ¼À£ÀÄß DzÀ±ÀðUÀ¼À£ÁßV ¥Á°¸ÉÆÃt.

 ¸ÀĨsÁ±ï ZÀAzÀæ ¨ÉÆøï 1897 gÀ d£ÀªÀj 23 gÀAzÀÄ PÀvÀÛPï KA§°è vÀÄA§ zsÁ«ÄðPÀxÉEAzÀ PÀÆrzÀÝ ¥sÀæ¨sÁªÀw zÉë ªÀÄvÀÄÛ SÁåvÀ ªÀQîgÁVAvÀºÀ ಜಾ£ÀQ£Ávï ¨ÉÆøï PÀÄlÄA§zÀ°è d¤¹zÀgÀÄ. F zÀA¥ÀwUÀ¼À ºÀ¢£Á®ÄÌ ªÀÄPÀ̼À°è NA§vÀÛ£ÉAiÀĪÀgÀÄ. vÀ£Àß 5 £Éà ªÀAiÀĹì£À¯Éèà ±Á¯É ¸ÉÃjzÀ EªÀgÀÄ vÀÄA§ §Ä¢ÝªÀÄvÉÛEAzÀ PÉÆrzÀÝgÀÄ. «zÁåyðAiÀiÁVzÁÝUÀ¯É CWÁzsÀ zÉñÀ ¥ÉæªÀÄ¢A¢zÀÝ vÀÄA©zÀÝ ¨ÉÆøÀgÀÄ, ¸Áé«Ä «ªÉÃPÀ£ÀAzÀgÀ£ÀÄß vÀ£Àß ºÀÈAiÀÄzÀ°èj¹ ºÁgÁ¢¸ÀÄwzÀÝgÀÄ. DzÉÆà MAzÀÄ ¢ªÀ¸À Nl£ï JA¨É¸Àj£À ¥ÉÇæ¥sɸÀgï zÉñÀªÀ£ÀÄß FAiÀiÁå½¹ ªÀiÁvÀ£ÁrzÀ PÉÆqÀ¯É vÀPÀÌ ¥ÀæwQæAiÉÄ PÉÆlÖzÀÄÝ EA¢UÉ EwºÁ¸À. £ÀªÀÄä «zÁåyð «ÄvÀægÀÄ EAzÀÄ ¸ÀĪÀÄä£É ¥Àlå ¥ÁoÀUÀ¼À£ÀÄß ºÀÄjºÉÆqÉAiÀÄĪÀÅzÀgÀ eÉÆvÉUÉ ¸Àé®à zÉñÀ ¥ÉæêÀÄ ¨É¼À¹PÉÆAqÀgÉ CzɸÀÄÖ M¼ÉîAiÀÄzÀ®èªÉ !!

¸Áé«Ä «ªÉÃPÀ£ÀAzÀgÀÄ CzɸÀÄÖ D¼ÀzÀ°è ¨ÉÆøÀgÀ ºÀÈzÀAiÀÄzÀ°è £É¯É¹zÀÝgÉAzÀgÉ ªÀÄÄAzÉÆAzÀÄ ¢£À 1920 gÀ°è EArAiÀÄ£ï ¹«¯ï ¸À«ð¸ï ¥ÀjÃPÉëUÉ EAUÉèÃAr£À°è ºÁdgÁUÀĪÀ EªÀgÀÄ, ªÉÄjmï ¥ÀnÖAiÀÄ°è £Á®Ì£Éà ¸ÁÜ£À ¥ÀqÉzÀgÀÆ PÀÆqÀ vÀ£Àß zÉñÀ¢AzÀ §rzÉÆÃr¸À¨ÉÃPÉA¢gÀĪÀªÀgÀ ºÀwÛgÀ ªÀÈwÛUÉ ºÉÆUÀĪÀÅzɸÀÄÖ ¸ÀjAiÉÄAzÀÄ AiÉÆÃa¹ vÀÄA§ ¸ÀÄRªÀÄAiÀĪÁzÀ PÉ®¸ÀªÀ£ÀÄß zÉñÀPÁÌV vÉÆgÉzÀgÀÄ £ÀªÀÄä ¨ÉÆøÀgÀÄ. EA¢£À ¢ªÀ¸À CzÉ ¸ÀÄRªÀÄAiÀÄ fêÀ£ÀPÁÌV zÉñÀªÀ£ÀÄß ®Æn ªÀiÁqÀÄwÛgÀĪÀ CzɸÉÆÖà ¸ÀPÁðj £ËPÀgÀgÀ£ÀÄß PÁtÄvÉÛêÉ.  ¸ÀPÁðj £ËPÀgÀgÉ J°è¢ÝÃj?? MªÉÄä,  MAzÀÄ ¢ªÀ¸À ªÀÄ£À¸ÀÄì ªÀiÁr ¸Áé«Ä «ªÉÃPÀ£ÀAzÀgÀ£ÀÄß ¤ªÉÆä¼ÀUÉ ¥ÀæªÉò¸À®Ä ©r.

¸ÀĨsÁ±ï ZÀAzÀæ ¨ÉƸÀgÀ gÁdQÃAiÀÄ fêÀ£À C¸ÉÆÖAzÀÄ ¸ÀªÀiÁzsÁ£ÀPÀgÀªÁVgÀ°®è. ¨sÁ¥ÀÅfAiÀĪÀgÀzÀÄ C»A¸À ªÁzÀzÀ ¹zÁÞAvÀªÁzÀgÉ ¨ÉÆøï gÀªÀgÀÄ EwºÁ¸ÀzÀ¯Éè®Æè §j ªÀiÁw¤AzÀ §zÀ¯ÁªÀuÉ ºÁV®èªÉAzÀÄ £ÀA©zÀݪÀgÀÄ. ಎgÀqÀÄ ¨Áj 1937 ªÀÄvÀÄÛ 1939 gÀAzÀÄ PÁAUÉæøï CzsÀåPÀëgÁzÀgÀÄ, UÁA¢üÃf ªÀÄwÛªÀgÀ £ÀqÀĪÀt ©ügÀÄPÀÄ vÀÄA§ ºÉಚ್ಚಾUÀ ºÉÆgÀnÖvÉÛà ºÉÆgÀvÀÄ PÀrªÉÄAiÀiÁUÀĪÀ ®PÀëtUÀ½gÀ°®è. »ÃVzÁÝUÀ¯Éà UÁA¢üÃfAiÀĪÀgÀÄ JgÀqÀ£Éà gËAqï mÉç¯ï PÁA¥sóÀgÉ£ïì UÉ M¦àUÉ ¸ÀÆa¹zÀÄÝ, ¨sÀUÀvï ¹AUï CªÀgÀ ªÀÄgÀtzÀAqÀ£ÉUÉ vÉÆjzÀ ªÀiË£À, EzÀgÀ £ÀqÀÄªÉ PÁªÉÃjzÀÝ JgÀqÀ£É ªÀĺÁAiÀÄÄzÀÞªÀ£ÀÄß MAzÀÄ CªÀPÁ±ÀªÁV CjvÀÄ CzÁUÀ¯É 11 ¨Áj ¸ÉgɪÀÄ£ÉUÉ ºÉÆV§A¢zÀÝ ¨ÉÆøÀgÀÄ ªÀÄÄAzÉÆAzÀÄ¢£À UÀȺÀ§AzÀ£À¢AzÀ vÀ¦à¹PÉÆAqÀÄ ºÉÆgÀlgÀÄ.  

¸Àé®à AiÉÆÃa¹ CªÀgÀ ªÀÄ£À¹Üw K¤¢ÝgÀ§ºÀÄzÉAzÀÄ ?? ¸ÁªÀÄ£ÀågÁzÀ £ÁªÀÅ D ¥Àj¹ÜwAiÀÄ°èzÀÝgÉãÀÄ ªÀiÁrgÀÄwÛzÉݪÀÅ?? Erà ¸ÀévÀAvÀæ ºÉÆÃgÁlUÁgÉ®ègÀÆ UÁA¢üÃfAiÀĪÀgÀ »AzÉ E£ÉÆßAzÉqÉ ©ænõÀgÀÄ, KPÁAVAiÀiÁVªÀgÀÄ CAzÀÄ vÉUÉzÀÄPÉÆAqÀ zÀÈqsÀ ¤zsÁðzÀ¢AzsÀ¯Éà £ÀªÀÄä JzÉAiÀÄ°è ºÁ¸ÀĺÉÆPÁÌV £É¯É¸À®Ä PÁgÀtªÁVzÀÄÝ. PÀ®ÌvÀÛ¢AzÀ vÀ¯ÉªÀÄgɹPÉÆAqÀÄ PÁ§Ä¯ï £ÀUÀgÀzÀ ªÀÄÆ®PÀ gÀµÁå vÀ®Ä¦zÀÝgÀÄ !!! bÀ®©qÀzÀ ¨ÉÆøÀgÀÄ ©ænµï ±ÀvÀÄæUÀ¼À ¸ÀºÁAiÀÄ ºÀgÀ¹ ºÉÆgÀnÖzÀÝgÀÄ. CzÁUÀ¯É ¸ÀĪÀiÁgÀÄ 3000 ¨sÁgÀwÃAiÀÄ AiÀÄÄzÀÞ ¸ÉʤPÀjUÉ ¸ÀévÀAvÀæzÀ ¸À«AiÀÄÆl §r¹zÀÝgÉAzÀgÉ vÀ¥ÀàUÀ¯ÁgÀzÀÄ. gÀµÁå, El°, d¥Á£ï zÉñÀUÀ¼À ¸ÀºÁAiÀÄ §¼À¹ C°èAiÀÄ zÉñÀUÀ¼À°èzÀÝ ¨sÁgÀwÃAiÀÄ AiÀÄÄzÀÞ ¸ÉʤPÀjUÉ ¸ÉgɪÀÄ£ÉAiÀÄ ªÁ¸À¢AzÀ ¸ÀévÀAvÀæzÀ ºÁ¢AiÀÄ°è "zÀ E£ïArAiÀÄ£ï £Á¶£À¯ï C«Äð " ಸ್ಥಾ¦¹AiÉÄà ©nÖzÀÝgÀÄ. CPÀëgÀ¸ÀºÀ ¸Áé«Ä «ªÉÃPÁ£ÀAzÀgÀ "K½ ºÉzÉÝý UÀÄjªÀÄÄlÄÖªÀ vÀ£ÀPÀ ¤®è¢j " JA§ ªÁPÀåªÀ£ÀÄß ZÁZÀÄ vÀ¥ÀàzÉ ¥Á°¹zÀ «ÃgÀ ¸ÀévÀAvÀæ ºÉÆgÁlUÁgÀ.

 ¨ÉÆøÀgÉãÀÄ MAzÀÄ gÁdåªÀ£Àß¼ÀÄwÛgÀ°è®è M§â ¸ÁªÀiÁ£Àå ¨sÁgÀwÃAiÀÄgÁVzÀÝgÀ¸ÉÖ CªÀgÀ°èzÀÝ ¨sÁgÀvÀªÀiÁvÉAiÀÄ ¨sÀQÛ CªÀgÀ£ÀÄß MAzÀÄ zÉÆqÀØ ¸ÉÊ£ÀåªÀ£ÀÄß PÀlÖ®Ä ¥ÉægÉæ¹vÀÄÛ. F ¸ÀAzsÀ¨sÀðzÀ°è gÁªÀiÁAiÀÄtzÀ MAzÀÄ ¥Àæ¸ÀAUÀ £À£ÀUÉ £É£À¦UÉ §gÀÄvÀÛzÉ. DAd£ÉÃAiÀÄgÀÄ ¸ÀAfë¤ vÀgÀ®Ä ºÉÆgÀlÄ §AzÀÄ ¸ÀtÚ UÁvÀæzÀ ¸ÀAfë¤AiÀÄ£Àß D Qè¸ÀÖ ¥Àj¹ÜwAiÀÄ°è ºÀÄqÀÄPÀ¯ÁUÀzÉ Erà zÉúÀªÀ£ÀÄß ¨ÉlÖQÌAvÀ®Æ zÉÆqÀØUÁvÀæªÁV ªÀiÁr ¨ÉlÖªÀ£Éßà ºÉÆvÀÄÛvÀAzÀgÀÄ. E°è ¨ÉÆøÀgÀÄ M§âAnAiÀiÁV ºÉÆgÀlÄ 50,000 ¨sÁgÀwAiÀÄgÀ£ÀÄß ¨sÁgÀvÀªÀ£ÀÄß zÁ¸Àå¢AzÀ ¤ªÀÄÆð®£É ªÀiÁqÀ®Ä "DeóÁzï »Azï ¥sóËeóï " AiÉÄA§ §ÈºÀvï ¸ÉÊ£Àå ¤«Äð¹lÖgÀÄ.  £À£Àß ¦æÃwAiÀÄ zÉñÀ §AzsÀÄUÀ¼Éà N§â ¨sÁgÀwÃAiÀÄ vÀ£Àß zÉñÀPÁÌV 50,000 ¸ÉʤPÀgÀļÀî ¸ÉÊ£ÀåªÀ£ÀÄß ¤«Äð¸ÀÄvÁÛ£ÁzÀgÉ F ¢£À 126 PÉÆÃn d£ÀgÀ°è PÉÆÃnUÉ M§âgÀAvÉ 126 d£ÀgÀ°è K£ÁzÀgÀÄ zÉñÀPÁÌV ªÀiÁqÀ¯Á¢vÉà ??? KA§ÄzÉà AiÀÄPÀë ¥Àæ±Éß.

£ÁªÉãÁzÀgÀÄ F ¢£À ¨ÉÆøÀgÀ ¥Àj¹ÜwAiÀÄ£ÀÄß JzÀj¸ÀÄwÛgÀĪÀ ¨sÁgÀwAiÀÄgÀ£ÀÄß £ÉÆqÀ°aѹzÀgÉà CzÉÆ £ÀªÀÄä "ªÉÆâ" £É£À¦UÉ §gÀÄvÁÛgÉ. Erà zÉñÀzÀªÀgÀÄ £ÀªÀÄä zÉñÀªÀ£ÀÄß AiÀiÁjAzÀ®Æ ¸ÀjªÀiÁqÀ¯ÁUÀĪÀÅ¢®è JAzÀÄ vÀ¯ÉAiÀĪÉÄÃ¯É PÉÊElÄÖ PÀĽwgÀ¨ÉÃPÁzÀgÉ KPÁAVAiÀiÁV ¨sÁgÀvÀªÀiÁvÉAiÀÄ ¥ÀæzsÁ£À ¸ÉêÀPÀ£ÁV §AzÀzÀÄÝ £ÀªÀÄä ªÉÆ¢AiÀÄ®èªÉãÀÄ ?? £ÉgɺÉÆgÉAiÀÄ zÉñÀzÀªÀgÀÄ £ÀªÀÄä zÉñÀzÀªÉÄÃ¯É AiÀÄÄzÀÞPÉÌ ¹zÀÞgÁV, GUÀægÀ£ÉÆßAzÉqÉ ©lÄÖ zÉñÀªÀ£Àß®ÄUÁr¸À¯ÉÆgÉnzÀÝ £ÉgɺÉÆgÀAiÀĪÀjUÉ MAzÉà MAzÀÄ ªÀµÀðzÀ°è ºÀUÀ®Æ gÁwæ ¨ÉaÑ ©Ã¼ÀĪÀAvÉ ªÀiÁrzÀgÀÄ. ಇzÉÆ £ÉÆÃr vÁ¬Ä ¨sÁgÀvÀªÀiÁvÉAiÀÄ ¸ÉÃªÉ ªÀiÁqÀ¨ÉÃPÉAzÀgÉ vÁ¬ÄAiÉÄà CªÀPÁ±À ªÀiÁr PÉÆqÀÄvÁÛ¼É.

PÉÆ£ÉAiÀÄzÁV £ÉÃvÁf ¨ÉÆøÀgÀ §zÀÄPÀÄ NAzÀÄ vÉgÀ¢lÖ ¥ÀŸÀÛPÀªÉAzÁzÀgÉ, CAwªÀÄ ¥ÀÅlUÀ¼À ºÀÄqÀÄPÁl  EA¢UÀÆ ¤Aw®è. ¨ÉÆøÀgÀÄ «ªÀiÁ£Á¥ÀWÁvÀ¢AzÀ ¸ÀéUÀðPÉÌ£ÀqÉzÀgÉAzÀÄ CA¢£À ©ænõÀgÀÄ ºÉýzÀÝgÀÄ. CzÀ£ÀÄß £ÀA§¯ÁUÀĪÀÅ¢®è KPÉAzÀgÉà CªÀgÀÄ £ÀªÀÄä£ÀÄß ºÉÆqÉAiÀÄ®Ä Erà EwºÁ¸ÀªÀ£Éßà wgÀÄazÀªÀgÀÄ !!! CªÀgÀ£ÉßÃUÉ £ÀA§ÄªÀÅzÀÄ??? PÉÆ£ÉUÉ ¥Àæwà ¨sÁgÀwÃAiÀÄ£ÀÆ aÃj PÀÆUÀĪÀ " eÉÊ »Azï " ºÉýPÉÆlÖªÀgÉ EªÀgÀÄ. §¤ß AiÉÄ®ègÀÆ £ÀªÀÄä zÉñÀPÁÌV zÀÄrAiÉÆÃt, ªÀÄrAiÉÆÃt, zÉñÀPÁÌV ºÉÆgÁrzÀ, ºÉÆgÁqÀÄwÛgÀĪÀªÀgÀ£ÀÄß ¸ÀzÁ ¸Àäj¸ÉÆÃt, ¨ÉA§°¸ÉÆÃt.

 eÉÊ »Azï.